پتوفیزیولوژي

اندروژنتیک وېښتو تویېدل یوه مشخصه ارثي ستونزه ده. په دې حالت کې د سر غټ، قوي او ترمینل وېښتان په تدریجي ډول نریو، لنډو او کمزورو وېښتانو ته بدلېږي، او په پای کې ځینې فولیکولونه داسې کېږي چې نور وېښتان نه تولیدوي.

پېښې او عاموالی

اندروژنتیک وېښتو تویېدل یوه ډېره عامه ستونزه ده. اټکل کېږي چې نږدې ۵۰ سلنه نارینه د ژوند په یوه پړاو کې له دې ستونزې سره مخ کېږي. همدارنګه، د ۴۰ کلنۍ څخه پورته عمر لرونکو ښځو کې هم دا ستونزه لیدل کېږي. په ځینو څېړنو کې ښودل شوې چې له ۴۵ کلنۍ څخه پورته تر ۱۳ سلنې ډېرې ښځې د دې ډول وېښتو تویېدو نښې لري، او په ډېر لوړ عمر کې دا کچه لا زیاته کېدای شي.

که یوه ښځه په دې ډول وېښتو تویېدو اخته شي، باید د وېښتو تویېدو ټول نور ممکن لاملونه هم وڅېړل شي؛ لکه داخلي ناروغۍ، هورموني ستونزې، کم‌خوني، رواني فشار، تغذیوي کمښت او نور عوامل. که هېڅ داخلي ستونزه ونه موندل شي، اصلي تشخیص عموماً ارثي وېښتو تویېدل وي.

معاینه

په نارینه او ښځینه دواړو کې د اندروژنتیک یا ارثي ـ هورموني وېښتو تویېدو په حالت کې، غټ او قوي وېښتان په تدریجي ډول نري، لنډ او کمزوري وېښتانو ته بدلېږي. په پای کې ځینې فولیکولونه داسې کېږي چې ډېر واړه او کم‌فعال وي او واضح وېښتان نه تولیدوي.

دا ناروغي معمولاً ډېر ورو پرمختګ کوي. د وېښتو د ودې مرحله، چې Anagen نومېږي، لنډېږي؛ خو د وېښتو د استراحت مرحله، چې Telogen نومېږي، نسبتاً ثابته پاتې کېږي. په پایله کې ډېر وېښتان د استراحت په مرحله کې پاتې کېږي او ناروغ د وېښتو د زیات تویېدو شکایت کوي.