سرخی، درد یا پندیدگی پوست کنار ناخن گاهی پس از کندن پوستک، جویدن ناخن، مانیکور یا کار طولانی با آب و مواد شوینده پیدا می‌شود. اگر کنار ناخن چرک هم دیده شود، ممکن است با پارونیشیا روبه‌رو باشیم؛ نام طبی التهاب یا عفونت پوست اطراف ناخن. هر سرخی کوچکی به معنی عفونت شدید نیست، اما فشردن یا سوراخ‌کردن آن در خانه می‌تواند مشکل را بدتر کند.

در این راهنما می‌خوانید که التهاب کنار ناخن چه علت‌هایی دارد، نوع حاد و مزمن چه تفاوتی دارند، در خانه چه مراقبتی بی‌خطرتر است و کدام نشانه‌ها نیاز به معاینه زودهنگام دارند.

پارونیشیا یا التهاب کنار ناخن چیست؟

پارونیشیا التهاب پوست در کناره یا قاعده ناخن دست یا پا است. این التهاب معمولاً وقتی آغاز می‌شود که سد محافظ جلد کنار ناخن آسیب ببیند؛ برای نمونه با کندن پوستک، جویدن ناخن، کوتاه‌کردن عمیق کوتیکول، ناخن فرورفته یا ضربهٔ کوچک. میکروب‌ها می‌توانند از همان شکاف وارد شوند. نوع حاد بیشتر در چند روز پدید می‌آید و گاهی باکتریایی است؛ نوع مزمن معمولاً هفته‌ها ادامه می‌یابد یا دوباره برمی‌گردد و تماس پیوسته با آب و مواد محرک در آن نقش دارد. MedlinePlus و DermNet نیز این تفاوت را توضیح می‌دهند.

نشانه‌های معمول التهاب و چرک کنار ناخن

اگر درد ناگهانی و شدید همراه با دانه‌های کوچک آب‌دار باشد، علت ممکن است عفونت ویروسی دیگری مانند تبخال انگشت باشد، نه پارونیشیای چرکی. در چنین حالت، از سوراخ‌کردن یا تخلیهٔ برجستگی خودداری کنید و برای تشخیص به داکتر مراجعه نمایید.

نوع حاد و مزمن چه تفاوتی دارند؟

پارونیشیای حاد

معمولاً در یک انگشت و پس از آسیب کوچک آغاز می‌شود؛ درد، سرخی و پندیدگی طی چند روز بیشتر می‌شود و گاهی چرک موضعی شکل می‌گیرد. جویدن ناخن یا بریدن پوست اطراف آن می‌تواند زمینه‌ساز باشد.

پارونیشیای مزمن

وقتی التهاب بیش از چند هفته بماند یا مرتب بازگردد، به نوع مزمن فکر می‌شود. خیس‌ماندن دست‌ها، تماس مکرر با شوینده‌ها و کارهای مرطوب می‌توانند سد محافظ جلد را ضعیف کنند. در این حالت ممکن است چند ناخن درگیر شوند یا ناخن به‌تدریج تغییر کند. این وضعیت همیشه به معنی قارچ نیست و درمان درست به علت آن وابسته است.

در خانه چه کارهایی کمک می‌کند؟

اگر پندیدگی خفیف است، چرک واضح یا تب ندارید و حال عمومی خوب است، این مراقبت‌های ساده را در نظر بگیرید:

از آنتی‌بیوتیک، دواهای ضدقارچ یا پمادهای ترکیبی بدون تشخیص استفاده نکنید؛ همهٔ موارد علت یکسان ندارند. اگر چرک جمع شده باشد، داکتر ممکن است تخلیهٔ ایمن را لازم بداند یا بر اساس معاینه دوا تجویز کند. خودتان برجستگی را نترکانید.

چه وقت به داکتر مراجعه کنیم؟

در صورت دیدن هر یک از موارد زیر، برای ارزیابی طبی زودتر اقدام کنید:

داکتر با دیدن و پرسیدن دربارهٔ زمان آغاز، آسیب، کار و تماس با آب معمولاً ارزیابی را شروع می‌کند. در موارد خاص ممکن است نمونه‌گیری یا بررسی بیشتر لازم شود. انتخاب تداوی به وجود چرک، علت احتمالی و وضعیت صحی مریض بستگی دارد.

چگونه از التهاب اطراف ناخن پیشگیری کنیم؟

برای معلومات بیشتر دربارهٔ مراقبت عمومی ناخن، می‌توانید مطلب بهداشت ناخن را بخوانید. اگر مشکل شما بیشتر پوستک کنار ناخن است، این راهنمای پوستک‌شدن جلد اطراف ناخن نیز مرتبط است.

پرسش‌های رایج

آیا هر چرک کنار ناخن قارچ است؟

خیر. نوع حاد اغلب پس از آسیب پوست اطراف ناخن رخ می‌دهد و ممکن است باکتری در آن نقش داشته باشد. نوع مزمن می‌تواند با تحریک مداوم و رطوبت ارتباط داشته باشد. تنها بر اساس ظاهر نمی‌توان علت را قطعی دانست.

آیا می‌توان چرک را در خانه خالی کرد؟

خیر. فشار دادن یا بریدن می‌تواند بافت را زخمی کند و التهاب را گسترش دهد. اگر چرک جمع شده یا درد رو به افزایش است، بگذارید داکتر ارزیابی کند که آیا تخلیه لازم است.

آیا آب گرم برای همه کافی است؟

خیساندن کوتاه در آب گرم ممکن است در حالت خفیف ناراحتی را آرام کند، اما اگر چرک، تب، گسترش سرخی یا بیماری زمینه‌ای دارید، به آن اکتفا نکنید. داکتر می‌تواند دربارهٔ مراقبت مناسب برای وضعیت شما راهنمایی کند.

آیا می‌توان ناخن یا مانیکور را ادامه داد؟

تا آرام‌شدن التهاب، از مانیکور، کندن پوستک و هر کاری که آن ناحیه را زخمی می‌کند دوری کنید. اگر مشکل تکرار می‌شود، علت‌های زمینه‌ای مانند تماس پیوسته با آب یا ناخن فرورفته باید بررسی شوند.

جمع‌بندی

درد، سرخی و پندیدگی کنار ناخن می‌تواند از آسیب کوچک پوست آغاز شود؛ نوع حاد و مزمن علت‌ها و مراقبت‌های متفاوتی دارند. ناحیه را پاک و خشک نگه دارید، آن را نترکانید و در صورت گسترش سرخی، چرک زیاد، تب، درد شدید یا تکرار مشکل به داکتر مراجعه کنید. اگر نشانه‌های شما نگران‌کننده است یا مطمئن نیستید چه باید کرد، برای مشوره با داکتر جلدی اقدام نمایید.

منابع برای مطالعه

این نوشته برای آگاهی عمومی است و تشخیص یا تداوی شخصی را جایگزین نمی‌کند.

برچسب‌ها: